Ósma rocznica wydarzeń z 11 września 2001 roku stała się pretekstem do wystawy, jaką przygotowała Gruba Najgorsza w Galerii Miejskiej IDK w Inowrocławiu.
Realizacja utrzymana w konwencji naiwnego realizmu doskonale podkreśla absurd odnoszenia się w sztuce do dramatów społecznych i prowadzenia w niej publicystyki polityczno-historycznej. Trzy ściany – trzy malowidła wielko formatowe na wzorzystych tkaninach z rozbudowaną historią przez nakładające się napisy i barwne kształty niczym slamsowe graffiti. Środek sali uwieńczony został zatkniętą w wózeczek flaga amerykańska, z którego lawiną wysypują się zdezelowane lalki, misie i inni plastykowi bohaterowie dziecięcych fantazji. Wszystko to przecinają jednostajnie skompresowane dźwięki utworu muzycznego.
Podczas oglądania tej wystawy nasunęło mi się kilka myśli. Panowie z GN znów posłużyli się w wyrafinowany sposób środkami plastycznymi takimi jak obiekt i barwa by nic nie mówić, natomiast stworzyli niezwykle spójny obraz. Wspomnienia przywiodły mi w pamięci twórczość Jaspera Johnsa, lecz nie jego flagi a raczej Alegorię malarstwa, lub mocniejszy jeszcze False Start. Tak jak w malarstwie Amerykanina tak ta inowrocławska instalacja intensyfikuje się w wyrazistych plamach barwnych, i co ważniejsze działa na widza poprzez spłaszczoną przestrzeń z podobną sugestywnością jak obraz malarski. Brak tu korelacji przedmiotowo – przestrzennej. Można z równą satysfakcją stać za przeszkloną ścianą galerii i oglądać złożoną całość jak i chodząc pośród dmuchanych samolotów sterty zabawek na dywaniku przyglądać się poszczególnym scenom, niczym pobieżnie wyrwanym kadrom pamięci.
Siła tej wystawy działa w paradoksie zestawienia przedmiotów dziecięcych z tematem zamachu terrorystycznego. Ta zabawa, po kilku minutach obecności, wprowadza widza w niepowtarzalny stan, niepewności, zmieszania, i niepokoju. U jego podłoża nie tkwi jednak zagrożenie atakiem terrorystycznym.

Dawid Wawrzyniak
11.09.2009 Inowrocław